حزب توده ایران

«مافیای زباله» و بهره‌کشیِ لجام‌گسیخته از کارگران و کودکانِ کار

کردونی، مدیرکل دفتر امور آسیب‌های اجتماعی وزارت تعاون، کار و رفاه، از برگزاری نشستِ کارگروه "بررسی وضعیت زباله‌گردی کودکان" با حضور نمایندگان وزارت بهداشت، شهرداری، بهزیستی، اداره کل کار استان تهران، مرجع ملی کودک و نمایندگان مؤسسات خیریه و فعالان مدنی زیر عنوان: "بررسی انواع مداخلات در کنترل و کاهش آسیب‌های مرتبط با زباله‌گردی کودکان" خبر داد و اظهار داشت: "در این کارگروه مواردی نظیر بررسی وضعیت کودکان زباله‌گرد از منظر حقوقی در مقاوله‌نامهٔ منع اشکال پرخطر کار کودک و کنوانسیون حقوق کودک، بررسی ابعاد مختلف زباله‌گردی... و بررسی انواع مداخلات در کنترل و کاهش آسیب‌های مرتبط با زباله‌گردی کودکان در دستورکار... قرار خواهد گرفت" [روزنامهٔ ایران، ۹ شهریورماه ۹۶].       

باز هم دربارۀ سیاستِ اشتغال‌زایی رژیم و منافعِ زحمتکشان

در پیش‌بُردِ سیاست‌های اقتصادِ مقاومتی ولی ‌فقیه به‌وسیلهٔ دولت دوازدهم روحانی، علاوه بر وزیر اقتصاد، دبیرِ ستاد هماهنگی اقتصادی، و معاونِ اقتصادی روحانی، به‌ویژه وزیر کار امنیتی روحانی، علی ربیعی- در مقام عنصری مهم در اجرای این سیاست‌ها و آزادسازی محیط و روابط کار و مهار جنبش اعتراضی کارگران- نقشی کلیدی دارد. سیاست‌های به‌اصطلاح "اشتغال‌زاییِ" رژیم، در قالب برنامهٔ بغایت ضدکارگری "طرح کارانه جوانان (کاج)"- که مشتمل بر سه طرح: "کارورزی ویژهٔ فارغ‌التحصیلان دانشگاهی بیکار، مهارت‌آموزی در محیط کار واقعی، مشوق‌های بیمه‌ای کارفرمایی"، در "شورای‌عالی اشتغال و ستاد فرماندهی اقتصاد مقاومتی به‌تصویب" رسیده است.

علی ربیعی و «خانه کارگر»، رو به کدام سوی؟

علی ربیعی در مقام مؤثرترین عضو هیئت‌امنای ۳ نفرهٔ "خانهٔ کارگر"، هنگام معرفی خود به‌عنوان وزیر کار در دولت یازدهم، برنامهٔ بلندبالایی را با این ادعا که "سند راهبردی بهبود مناسبات کار" برای ۴ سال آینده است، ارائه داد. در همان زمان، فعالان کارگری و سندیکالیست‌های مستقل کشور و نیز بسیاری از سازمان‌های سیاسی مترقی و تشکل‌های مدافع حقوق کارگران، با شناختی که از ماهیت این تشکل زرد [خانهٔ کارگر] و به‌ویژه سران سربه‌فرمان کلان‌سرمایه‌داری آن داشتند، این برنامه را تنها انشایی تبلیغاتی با کاربردی خارجی و هدف آن را نیز ارائهٔ تصویری وارونه از مناسبات کار حاکم بر کشور در محفل‌ها و مجمع‌های کارگری جهان و ازجمله سازمان بین‌المللی کار دانستند.

طرح تکاپو یا اجرایِ نسخه‌های صندوق بین‌المللی پول و بانک جهانی

برنامه‌های اقتصادی‌ای که از سوی صندوق بین‌المللی پول و بانک جهانی به‌منظور تعیینِ دستمزد، شرایط اشتغال و امنیتِ شغلی کارگران، مقررات‌زدایی در محیط و روابط کار، و اجرایِ قانون "هدفمندی یارانه‌ها" به‌قصد آزادسازیِ قیمت‌ها دیکته‌شده‌اند، به‌طور بسیار خشن و ظالمانه در طرح‌های "اقتصاد مقاومتیِ" ولی‌فقیه به‌کار گرفته می‌شوند. طرح به‌اصطلاح ملی "تکاپو" (طرح توسعهٔ کسب‌وکار و اشتغال پایدار)، یکی از طرح‌های رژیم برای ایجاد "اشتغالِ پایدار" است. طرح "تکاپو"، طرحی است که رژیم برای "منطقه‌ای" کردن "اشتغال"- مانند طرح رژیم برای "منطقه‌ای" کردن تعیین دستمزد- پیش کشیده است.

وزارت کار، و برنامهٔ ارزان‌سازیِ نیروی کار کشور

کارگزاران رژیم ولایت فقیه مدام بر اهمیت جذب سرمایهٔ خارجی تأکید می‌کنند. مسلماً استفاده از سرمایهٔ مولد خارجی، بر اساس نیازهای ملی کشورمان و در شرایطی عادلانه و برابر و همراه با حمایت از معیشت و امنیتِ شغلی کارگران، می‌تواند گامی در جهت توسعه و رونق اقتصادی کشورمان باشد. اما کارگزاران رژیم، برای جذب سرمایهٔ انحصارهای امپریالیستی، به‌صورتی آشکار از "نیروی جوان و تحصیل‌کردهٔ... بسیار ارزان‌قیمت" و "منابع طبیعی فراوان و انرژی ارزان" سخن گفته‌اند. به‌نظر می‌رسد تبلیغ صِرف کارگزاران رژیم در مورد نیروی کار "بسیار ارزان‌قیمت" نتیجهٔ دلخواهِ واپس‌گرایان را نداده است.

آزادسازیِ اقتصادی و اثرهایِ فاجعه‌بار آن در زندگی زحمتکشان

بعد از سه دهه تاراجِ اموال ملی کشورمان زیر نام خصوصی‌سازی و نیز مقررات‌زدایی در محیط و روابطِ کار به‌هدف ارزان‌سازی نیروی کار و سرازیر کردن سودهایی نجومی به جیب‌های کلان‌سرمایه‌داران و انحصارهای امپریالیستی- به‌ویژه پس از اجرای سه مرحلهٔ  قانون ضدملی "هدفمندی یارانه‌ها" به‌منظور آزادسازیِ کامل اقتصاد و قیمت‌ها- "۷۱ اقتصاددان"،  با اشاره به "چالش‌های اقتصادی سهمگین موجود"، در نامه‌یی به روحانی، شرایط بحرانیِ "بدهی دولت و بانک‌ها... کمبود و تخصیص نامناسب منابع آب... نرخ بالای بیکاری در بین جوانان و تحصیل‌کردگان...[و] فساد اداری..." را "چالش‌هایی به‌شدت نگران‌کننده" در کشورمان خوانده‌اند [خبرگزاری مهر، ۲ مردادماه]. 

مبارزه کارگران با زور و تهدید متوقف نمی شود - به بازداشت و سرکوب کارگران پایان دهید !

بر اساس خبر های منتشره ۱۵ تن از کارگران مجتمع نیشکر هفت تپه نیمه شب گذشته (سه‌شنبه ۳ مرداد ماه ۱۳۹۶) توسط ماموران امنیتی و نیروهای  انتظامی  بازداشت  شدند. این بازداشت ها پس از ان صورت می گیرد که کارگران مجتمع نیشکر هفت تپه برای احقاق حقوق حقه خود از جمله دستمزد های معوقه دست به اعتصاب زده  و در محور جاده شوش-اندیمشک-اهواز تجمع نموده بودند.

مبارزه با فقر یا سیاست‌های فقرزایی و صدقه‌گرایی

چندی است که رهبر  رژیم ولایت مطلقهٔ فقیه با احساس خطر از نارضایتی انباشته و فزاینده  در توده‌های زحمتکش شهر و روستا و ازجمله نارضایتی انفجاریِ جمعیت عظیم حاشیه‌نشینان، در سخنرانی‌های اخیرش به‌مناسبت‌های مختلف- عوام‌فریبانه می‌کوشد تا با فرافکنی، مسئولیت بروز بحران ساختاری، اقتصادی و اجتماعی کنونیِ ‌کنترل‌ناپذیر حاکم بر کشور را از خود دور سازد و خویش را "نگران" وضعیت معیشتی مردم نشان دهد. او نمی‌گوید که چه عامل‌هایی کشور و به‌تبع آن، زندگی و معیشت مردم را به چنین وضع اسف‌باری سوق داده است.

بنیادهای انگلی، اقتصاد مقاومتی، و امنیتِ شغلی طبقهٔ کارگر

هم‌زمان با اجرای اقتصاد نولیبرالی در قالب اقتصاد مقاومتیِ ولی‌فقیه به‌منظور ارزان‌سازیِ نیروی کار کشور و جذب سرمایه‌های امپریالیستی و مسلط شدن سرمایه‌داری دیوان‌سالار و بنیادهای انگلی بر بخش چشمگیری از اقتصاد کشورمان، بهره‌کشی از کارگران و چپاول اموال ملی بسیار گسترده‌تر شده است. به بخشی از عملکرد بورژوازیِ بورکراتیک و بنیادهای انگلی در اقتصاد کشورمان در زیر اشاره می‌کنیم. خمینی، پیش از فوت، در پیامی، مصادرهٔ "تمام اموال منقول و غیرمنقول سلسلهٔ پهلوی و عمال و مربوطین به این سلسله" را دستور داد تا "به‌نفع مستمندان و کارگران و کارمندان ضعیف... از هر طبقه صرف گردد" [خبرگزاری ایسنا، ۹ اسفندماه ۹۵].

برای آگاهی کارگران چه باید کرد؟

نوشتۀ یوزف هلر، کاندیدای علوم بخش تئوریک، کمیتهٔ مرکزی حزب کمونیست بوهیمیا و موراوی (جمهوری چک)

یکی از مسائل بحث‌انگیز و گاه ناروشن، وضعیت آگاهی کارگران و دیگر زحمتکشان و مزدبگیران است. برای بسیاری از طرفداران مارکسیسم و سوسیالیسم، این واقعیت که چرا روند فروپاشی سوسیالیسم و بازگشت به سرمایه‌داری با مخالفت و مقاومت

کارگران روبه‌رو نشد و اینکه چرا بسیاری از آنان به حزب‌های دست‌راستی رأی می‌دهند، با این واقعیت تلخ که چرا آگاهی کارگران تا حد زیادی تحت تأثیر ایدئولوژی گروه‌های حاکم کنونی‌اند، همچنان شوک‌آور است.              

Top