حزب توده ایران

ضرورت تشدید مبارزه برای آزادی مبارزان دربند - شصت روز از اعتصاب غذای کارگر مبارز، جعفر عظیم زاده، می گذرد!

محمود بهشتی لنگرودی و اسماعیل عبدی، دو تن از اعضای کانون صنفی معلمان، که به دیدارِ جعفر عظیم زاده رفته بودند، در یادداشت‌هایی جداگانه‌، از وخیم بودن وضع جسمانیِ عظیم زاده ابراز نگرانی کردند. محمود بهشتی در یادداشتی به‌این مناسبت، می‌نویسد: "دیروز به دیدارش رفتیم. دوستان دیگری هم که نگران سلامتیش بوده و هستند آمده بودند. بعضی‌ها دلسوزانه و مضطرب، دعوتش می‌کردند به شکستنِ اعتصاب غذا و این‌که صدایت شنیده شد و جان عزیزت برایمان ارزشمندتر از هر دستاوردی است که به‌بهای از دست دادن آن حاصل شود، اما با وجودِ ضعف شدید جسمانی، ضربان ضعیف نبض، و تأکید پزشکان مبنی بر این‌که درصورت خودداری از خوردن، دیگر هیچ کاری از دستشان برنمی‌آید، بر ادامهٔ اعتصاب غذا تا حصولِ نتیجه و رسیدن به مقصود، پافشاری می‌کند.

سازمان تأمینِ اجتماعی، برنامه‌هایِ اقتصادی، و منافعِ زحمتکشان

فسادِ گسترده در حاکمیتِ رژیم ولایت فقیه و غارت اموالِ کارگران و زحمتکشان در صندوق‌ها و سازمان‌های بیمه‌گر، همراه با اجرایِ سیاست‌های ویرانگرِ دیکته شده از سوی نهادهای امپریالیستی صندوق بین‌المللی پول و بانک جهانی به‌وسیلهٔ رژیم ضد ملی به‌قصدِ "آزاد سازیِ" اقتصاد، وضعیتی بسیار بحرانی در این صندوق‌ها به‌وجود آورده است. اما رژیم ولایتِ فقیه باقی‌ماندهٔ اموالِ تأمین اجتماعی را وسیله‌یی برای ادامه حیاتِ خود می‌داند.

شلاقِ استبداد و تاریک‌اندیشی، بر پیکرِ خواست‌های کارگران، زحمتکشان و جوانان میهن!

خبر کوتاه بود. مسئولان تاریک‌اندیش و ظالم حاکم بر قوهٔ قضائیه رژیم ولایت‌فقیه این بار کارگران معدن طلای ”آق‌دره“ را به‌جرمِ اعتراض به کارفرما، و جوانان دانشجوی قزوینی را به‌خاطر برگزاری  جشن فارغ التحصیلی، به ده‌ها ضربه شلاق محکوم کردند و با انداختنِ پیکر آنان به‌زیرِ تازیانه و کبود کردنِ آن‌ها، این احکام ضدانسانی را اجرا کردند. محسن اژه‌ای، سخنگوی قوهٔ قضائیه، ضمن دفاع از عملکردِ تکان‌دهنده و قرون‌وسطاییِ شلاق زدنِ جوانان، آن را مطابق آیین دادرسیِ جمهوری‌اسلامی اعلام کرد، و در موردِ شلاق زدنِ کارگران و در پاسخ به سؤال خبرگزاری ایلنا درخصوص این‌که چگونه دستگاه قضایی اخیراً به اختلافات صنفی کارگران و کارفرمایان ورود کرده است، گفت: ”مطلقاً این‌که در امور صنفی دخالت کردیم و به نفع کارفرما رأی داده‌ایم را نمی‌پذیرم، چراکه ما مکرراً از وزارت کار و دستگاه‌های دولتی می‌خواهیم که در این امور به‌نفعِ کارگر دخالت کنند.“

تأملی بر خواست‌هایِ طبقهٔ کارگر: مبارزه با قراردادهایِ موقت، کاهشِ قدرت خریدِ زحمتکشان، و نقضِ حقوق سندیکایی

رژیم ولایت‌فقیه، به‌منظورِ مدیریت بحرانِ ژرف اقتصادیِ کشور، سرکوبِ هماهنگ‌شدهٔ جنبشِ کارگری و اجرای دستورهای اخیرِ هیئت بلندپایهٔ نهاد امپریالیستی “صندوق بین‌المللی پول” را در دستورکار خود قرار داده است. “لیپتون” ـ معاون اول رئیس صندوق بین‌المللی پول ـ در پایان دیدارِ اخیرِ خود “با بسیاری از سیاست‌گذاران و نمایندگان بخش‌های مختلف اقتصاد” در تهران، با اشاره به اینکه “برخی اصلاحات کلیدی انجام شده است” اما باوجود این “ارتقایِ بخش خصوصی... جذبِ سرمایه‌گذاری خارجی... [و] کاهشِ هزینه‌های کسب‌وکار” در کشور را نیازمندِ “اصلاحات مهمی” در این زمینه دانست، و کارگزارانِ رژیم را “تشویق” کرد تا “به‌زودی دستورکارِ جامع [ی] برای [این] اصلاحات [مهم] تهیه کنند” [خبرگزاری مهر، ۳۰ اردیبهشت‌ماه].

شرکت اعضاء و هواداران حزب تودهٔ ایران در مراسم سال‌روزِ اول ماه مه، روزِ جهانی کارگر

شرکت  اعضاء و هواداران حزب تودهٔ ایران در مراسم اول ماه مه شهرهای:
برلین
هامبورگ
فرانکفورت
کلن

هانوفور
وین
کپنهاک (دانمارک)

استکهلم (سوئد)

گوتنبرگ (سوئد)
اسلو (نروژ)
تورنتو (کانادا)

امنیت شغلی، قراردادهای موقت و مطالبات زحمتکشان

در حالیکه با ترفندِ "کمک به تولید و ایجاد اشتغال" و با "اصلاح" مداوم قانون کار در دو دهۀ پیش، رژیم ضد مردمی ولایتِ فقیه "۹۷ درصد از قراردادها [را به] موقت و سفید امضا (خبرگزاری ایلنا، ۱۳ اردیبهشت ۹۵)" تبدیل کرده است؛ و دوباره با همان ترفندِ کمک "به رونق تولید و اشتغال و رفع موانع تولید و سرمایه‌گذاری"، واپسگرایان نیتِ یورش دیگری به امنیتِ شغلی کارگران و "آزاد سازی" مزد در قالبِ "اصلاح" قانونِ کار را دارند؛ با بکارگیری تشکل‌های حکومت ساخته و برای فریب کارگران، کارگزارانِ ولی‌فقیه دوباره "هفتۀ کارگر" را جشن گرفتند.

سندیکاهای کارگری جهان: ایران باید حقوق و آزادی‌های سندیکایی را محترم بشمارد!

فراخوان برای آزادی فعالان جنبش کارگری و سندیکایی ایران از زندان‌ها!

نهاد های سندیکایی جهان با بیش از ۱۰۰ میلیون عضو از دولت روحانی خواستند که رهبران و فعالان سندیکایی را از زندان ها آزاد کند و به حقوق و آزادی های سندیکایی احترام بگذارد!

وظایف و چالش‌های جنبش کارگری در مرحله کنونی جمع‌بندی کوتاه از مبارزات یکساله جنبش کارگری و سندیکایی میهن ما

جنبش کارگری میهن ما سال دشوار دیگری را پشت‌سر نهاد. طی یکسال گذشته شاهد صدها اعتصاب و اعتراض پراکنده در محیط‌های کارگری، صنایع و رشته‌های مختلف تولیدی – خدماتی در سراسر کشور بودیم. مبارزات اعتراضی کارگران و زحمتکشان ایران برای دستیابی به حقوق حقه و بدیهی خود گرچه به‌صورت پراکنده و همراه با ضعفِ سازماندهی بوده و هست، اما با این وجود نشانگر افزایش و گسترش اعتراض ها بر بستر عینی نارضایی عمومی از سیاست‌های اقتصادی – اجتماعی ضدمردمی رژیم ولایت‌فقیه و به موازات آن رشد و ژرفش آگاهی طبقاتی است.

خاطرات یک زندانی سیاسی از آخرین روزهای سندیکالیست و شاعر توده ای حسن حسین پور تبریزی

با درود فراوان به شهدای راه استقلال، آزادی و عدالت اجتماعی ایران و با سلام به زندانیان در بند رژیم اسلامی حاکم بر ایران. نگارنده این سطور زندانی سابق جمهوری اسلامی ایران می‌باشد که بعد از ۲۲ بهمن ۵۷ چهار بار توسط مزدوران رژیم دستگیر و به زندان افکنده شده است. آخرین مرتبه در تابستان سال ۱۳۶۲ بود که زندانهای ایران مشحون از اعضا و هواداران حزب توده ایران و مملو از مبارزان راه رهایی وطن از بند مزدوران و دژخیمان حاکم بر جامعه ایران بود.

طبقهٔ کارگر و «دولت امید و اعتدال»

بار دیگر به بهانهٔ روز جهانی کارگر در اوّل ماهِ مه (۱۱ اردیبهشت ماه) طبقهٔ کارگر کشورمان برای چند روزی به موضوع محوری و مهمی برای پاره‌ای از روزنامه‌ها و مقاله‌نویس‌های کشور تبدیل شد. بنا به رسم رایج در جمهوری اسلامی، دولت اعتدال نیز به مناسبت به‌اصطلاح “هفته کارگر”، به تجلیل از کارگران پرداخت و علی ربیعی، وزیر کار،  با حاضر شدن در گورستان بهشت زهرا با “کارگران “دیدار کرد! قابل توجه است که با رشد سرطانی قراردادهای موقت در دورهٔ وزارت علی ربیعی، وضعیت اکثریت زحمتکشان مزدبگیر و حقوق‌بگیر بسیار بدتر شده است.

Top