حزب توده ایران

توده ای ها در جشن های روز جهانی کارگر

بزرگداشتِ اول ماه مه، روزِ جهانی کارگر در تورنتوی کانادا

تورنتوی کانادا و بخصوص کمونیستهای کانادایی سابقه ای طولانی در برگزاری جشن اول ماه مه، روز جهانی کارگر دارند. این سابقه حتی به سالهای اوایل قرن بیستم میلادی و بخصوص بعد از تشکیل حزب کمونیست کانادا در سال ۱۹۲۱باز می گردد. متاسفانه این سنت خجسته در سالهای دهه ۱۹۹۰ ، بعد از بحران و سپس فروپاشی کشورهای سوسیالیستی تا حدود زیادی دچار رکود شد. ولی از اواسط دهه ۲۰۰۰ میلادی برگزاری جشن اول ماه مه، که احیای ان حتی در دوران رکود، همیشه در برنامه کار همه کمونیستهای ساکن کانادا  و بخصوص تورنتو بود، بطور عملی در دستور کار قرار گرفت.

سیاستِ وزارتِ کار، مطالباتِ زحمتکشان، و ضرورتِ تشدیدِ مبارزه

برنامه هدفمند رژیم ولایت‌فقیه برای مهار جنبش کارگری میهن ما در هفته‌های اخیر بُعدهای تازه‌ای یافت. مانورهای حساب‌شدهٔ ارگان‌های امنیتی و تشکل‌های زرد حکومتی و دستگیری فعالان سندیکایی بخش‌های به‌هم‌پیوستهٔ برنامهٔ چندوجهیِ رژیم‌اند که با سیاست‌های وزارت کار نیز در ارتباط است.

توده ای ها همگام با کارگران و زحمتکشان در جشن های روز اول ماه مه

اول ماه مه امسال با دو سالروز تاریخی و دوران‌ساز همزمان شد، نخست، صدوبیست‌وپنجمین سالگرد حرکت تاریخی اول ماه مه در شیکاگو، و دیگری هفتادمین سالروز پیروزی بر فاشیسم- نازی  و پایان یافتن جنگ جهانی دوم

جنبشِ کارگری، دورنمایِ مبارزه و وظایف پیشِ‌رویِ آن: تأملی بر مبارزات یک‌سالهٔ اخیر جنبشِ کارگری میهن ما

جنبش کارگری میهن ما در حالی روزِ جهانی کارگر را برگزار می‌کند که سالی پرفرازونشیب را پشت سر گذاشته و تجربه‌های نویی در مبارزه برای تأمینِ منافع سیاسی- صنفی خود اندوخته است. مروری بر مبارزات طبقهٔ کارگر و دیگر زحمتکشان، در طول یک‌ساله اخیر، می‌تواند برای ارائهٔ ارزیابی‌ای از کیفیتِ جنبش اعتراضی کنونی، عملکردِ سندیکاهای مستقل، و روشن کردنِ وظایف و نیز چالش‌های پیشِ‌رویِ جنبش کارگری مفید و مؤثر باشد.

فعالان کارگری را آزاد کنید!

در آستانه برگزاری مراسم روز جهانی کارگر،‌گزمگان رژیم استبدادی ولایت فقیه با تشدید فشار بر فعالان کارگری باردیگر ماهیت ضد مردمی و کارگر ستیز خود را به نمایش گذاشتند. بر اساس گزارش های رسیده ماموران نیروهای انتظامی ابراهیم مددی و داود رضوی از سندیکای کارگران شرکت واحد، محمود صالحی از کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری و عثمان اسماعیلی از کمیته دفاع از کارگران مهاباد، را در آستانه برگزاری روز اول ماه مه دستگیر کردند. افزون بر این در هفته های اخیر فشارهای نیروهای امنیتی بر فعالان کارگری و سندیکایی افزایش چشمگیری داشته است. حزب تودهٔ ایران ضمن محکوم کردن این اعمال ضد انسانی ماموران امنیتی رژیم خواهان آزادی فوری و بدون قید و شرط همه فعالان کارگری،‌ و همه زندانیان سیاسی-عقیقدتی است. باید با کارزار گسترده بین المللی رژیم را وادار به آزادی مبارزان دربند کرد.

همبستگی پر شورجهانی با جنبش کارگری و سندیکایی ایران

یک مشخصهٔ ویژهٔ روز جهانی کارگر امسال را باید موفقیت فعالان کارگری و سندیکایی میهن‌مان و یاران آنها در جلب توجه و حمایت و همبستگی جنبش سندیکایی جهان با مبارزهٔ دشواری دانست که جنبش کارگری و سندیکایی ایران برای احقاق بنیاد‌ی‌ترین حقوق کارگران کشورمان در آن درگیر است. در این تلاش، از یک سو مبارزهٔ متنوع و گستردهٔ کارگران نفت و گاز و معادن، صنایع خودروسازی و پتروشیمی، پرستاران، آموزگاران، روزنامه‌نگاران، کشاورزان و دیگر زحمتکشان کشور، از جمله اعتصاب‌ها و اعتراض‌های آنها مکرر آنها در برابر استانداری‌ها و مجلس و دیگر نهادهای حکومتی، و از سوی دیگر، سرکوب خشن و سیستماتیک مبارزهٔ کارگران توسط نیروهای ارتجاعی حاکمیت اسلامی، به اطلاع اتحادیه‌های کارگری و فدراسیون‌ها و کنفدراسیون‌های کارگری و سندیکایی رسانده شد تا توجه آنها به ضرورت همبستگی با جنبش کارگری و سندیکایی ایران جلب شود.

زنانِ کارگر، و مبارزه برای تأمینِ منافع صنفی- سیاسی

بحث پیرامون نقشِ زنان در جامعه و جایگاهِ آنان در عرصه‌های اقتصادی، سیاسی و اجتماعی، در هفته‌های اخیر، بار دیگر دامنه یافته است. در همایش “زنان، نقش‌آفرینان عرصهٔ اقتصاد و فرهنگ”، در سال گذشته، بسیاری از مسئولان درجه اول رژیم، به‌ویژه وزیران دولت روحانی، "افزایش" نقشِ زنان و حلِ معضل بیکاری فزاینده آنان را خواستار شده بودند.

تأملی بر تأثیر اجرایِ هدفمندی یارانه‌ها بر سطحِ دستمزدها

در تبعیت از دستورهایِ نهادهایِ امپریالیستی صندوق‌بین‌المللی‌پول و بانکِ‌جهانی برایِ آزادسازی اقتصاد، با ترفند کمک به تولید  در سال ۱۳۸۹، رژیم ولایت‌فقیه اجرایِ قانونِ ضدملی هدفمندی یارانه‌ها را آغاز کرد. برای پیوند دادنِ اقتصادِ کشور با انحصارهای امپریالیستی و بهبودِ شرایط برای بقایِ "نظام"، علاوه بر حذفِ ظالمانهٔ یارانه‌ها از تمام موادِ موردنیاز کارگران و زحمتکشان به‌هدفِ آزادسازی قیمت‌ها، دولت روحانی آزادسازیِ اقتصاد را در تمامِ عرصه‌های اقتصاد، مانند مقررات‌زدایی در محیط و روابطِ کار، چپاولِ اموالِ ملی زیر عنوانِ خصوصی‌سازی، حذفِ باقیماندهٔ موادِ حمایتیِ قانونِ کار، و ارزان کردنِ نیرویِ کار جهتِ جذبِ سرمایه‌های امپریالیستی، به‌پیش برده است.

خصوصی‌سازی، و رواجِ قراردادهای موقت

آزادسازیِ اقتصاد بر پایهٔ دستورهایِ نهادهای امپریالیستی صندوق بین‌المللی پول و بانکِ جهانی در رژیم‌هایِ دیکتاتوری، استثمارِ بسیار شدیدترِ کارگران و زحمتکشان را به‌همراه دارد. چپاول اموالِ ملی زیر عنوانِ "خصوصی‌سازی"، مقررات‌زدایی در محیط و روابطِ کار، حذفِ باقی‌ماندهٔ موادِ حمایتیِ قانونِ کار جهتِ نابود کردنِ امنیتِ شغلی کارگران، ارزان‌سازیِ نیرویِ کار به‌نفع کلان‌سرمایه‌دارانِ وطنی و انحصارهای امپریالیستی، حذفِ یارانه‌ها و آزادسازیِ قیمت‌ها- با ترفندهایی مانند "هدفمندیِ یارانه‌ها"- مؤلفه‌های مختلفِ آزادسازی اقتصاد را تشکیل می‌دهند، اما اجرایِ یک چنین برنامه‌های اقتصادی ضدمردمی‌ای، با تضمین منافعِ مضاعفِ نهادهای انگلی در رژیم‌های فاسد و استبدادی‌ای مانند رژیم ولایت‌فقیه، بهره‌کشی از زحمتکشان را به‌غایت شدت می‌دهد.

تحول‌های سیاسی، و دورنمایِ مبارزات جنبشِ‌کارگری

در چند ماه گذشته، به ‌ویژه پیش از آغاز سال ۹۴، اعتراض‌های زحمتکشان کشور به وضعیت وخیم معیشتی و پایمال شدن امنیت شغلی‌شان رشد قابل‌ملاحظه‌ای داشت. این اعتراض‌ها، به‌ویژه از سوی فرهنگیان و پرستاران، از دامنه و وسعت بیشتری برخوردار بود.
هنگام بررسی و واکاوی حرکت‌های اعتراضی چند ماه گذشته، نکتهٔ پراهمیت، افزایش سطح آگاهی معترضان است که در خواست‌های آنان بازتاب داشت.

Top