حزب توده ایران

»هدفمند سازی« یارانه ها، طرحِ افزایش پلکانیِ دستمزد، و اجرای آزادسازیِ اقتصادی

بارِ دیگر با نزدیک شدن به‌پایانِ سال و در آستانهٔ تعیینِ حداقل دستمزدِ کارگران در سال جدید، رژیم ولایت‌فقیه- با استفاده از ترفندهای معمول- یورشی دیگر به مزدِ کارگران و منافعِ طبقاتی آنان را در قالبِ “برنامهٔ ششم توسعه” آغاز کرده است و مطابق معمول، با عملکردی هماهنگ، رهبرانِ تشکل‌های حکومتی نیز برای توجیهِ سیاست‌های ضدکارگری رژیم به‌تلاش افتاده‌اند. 
با اجرای قانون ضدملی "هدفمندی یارانه‌ها" برای آزادسازیِ قیمت‌ها، برنامهٔ اقتصادی‌ای که از سوی نهادهای امپریالیستی صندوق بین‌المللی پول و بانک جهانی به رژیم ولایت‌فقیه توصیه شده و به زحمتکشان کشورمان تحمیل گردیده است، شکافِ میان هزینه و درآمدِ کارگران به‌طرز فاجعه‌باری افزایش یافت.

خواست‌هایِ زحمتکشان: افزایشِ دستمزدها، تأمینِ امنیت شغلی، و تضمینِ حقوق سندیکایی

بر نارضایتیِ کارگران و زحمتکشان از وضعیتِ موجود، در ماه‌های اخیر، افزوده شده و جنبشِ اعتراضی پراکنده، دامنهٔ گسترده‌‌تری پیدا کرده است. رژیم جمهوری اسلامی، تلاش کرد تا لوایح ضدکارگری و ضدمردمی- در قالب تبصره‌های ۲۴ و ۳۳ “برنامه ششم توسعه - “را تدوین  کند که با اعتراض های گسترده کارگران رو به رو شد و وزیر کار،  از حذف برخی از این تبصره‌ها سخن گفت.

سیاست‌هایِ اقتصادی، لایحهٔ برنامهٔ ششم توسعه، و آماجِ رژیم ولایت‌فقیه

برنامه‌های اقتصادی، در خدمتِ تحکیم موقعیتِ جناح‌های حکومتی و دیکتاتوری حاکم است
در هفته‌های اخیر، انتشارِ پیش‌نویسِ لایحهٔ برنامهٔ ششم توسعه- پس از رونمایی از بستهٔ تحرک اقتصادی و به‌موازات تدوین لایحهٔ بودجه سال ۹۵- بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌های همگانی داشت. سازمان مدیریت و برنامه‌ریزیِ جمهوری‌اسلامی متن پیش‌نویس لایحه برنامهٔ ششم را، که مهم‌ترین برنامهٔ رژیم در سالیان اخیر نامیده شده است، منتشر کرد. تهیه و تدوین برنامهٔ ششم با چنین محتوایی- برخلاف مدعیات جریان‌هایی معین- به‌هیچ‌روی دور از انتظار نبود.

پیامدهایِ ویرانگرِ خصوصی‌سازی، بر امنیتِ شغلی کارگران و زحمتکشان

در شرایط اسف‌بار کنونیِ معیشت و امنیتِ شغلی کارگران، رژیم ولایت‌فقیه با رسانه‌ای کردن سیاست‌های ضدمردمی و ارتجاعی تدوین‌شده در "برنامهٔ ششم توسعه" و نشان دادنِ چنگ و دندان، قصد دارد حالت تدافعی‌ای به طبقهٔ کارگر کشورمان و جنبش مردمیِ آن تحمیل کند.

محمود بهشتی لنگرودی، معلم زندانی و فرهنگی فرهیخته را آزاد کنید!

حزب تودهٔ ایران از کارزار معلمان ایران و فعالان تشکل‌های صنفی معلمان قاطعانه حمایت می‌کند، و آزادی فوری و بدون قید و شرط آقای محمود بهشتی لنگرودی و همهٔ نمایندگان صنفی معلمان کشور را که زندانی هستند، از جمله آزادی آقایان اسماعیل عبدی، علیرضا هاشمی، علی اکبر باغانی، رسول بداغی، و عبدلرضا قنبری را خواستار است

قراردادهای موقت، مسئلهٔ اشتغال، و حقوقِ زحمتکشان

رژیم ولایت‌فقیه، در ماه‌های اخیر، برنامه‌یی چندوجهی را در مقابله با جنبش کارگری تدوین و به‌مورد اجرا گذاشته است. علاوه بر بستنِ قراردادهایی اسارت‌بار با انحصارهای امپریالیستی در جهت پیوند دادنِ اقتصاد کشور با اقتصاد سرمایه‌داری جهانی- و درنتیجه- تضمینِ بقای "نظام"، یورش به امنیت شغلی کارگران و "اصلاح" قوانین کار با پیش کشیدنِ قراردادها و "مدل‌های" جدید، تلاش برای "آزادسازیِ" مزد کارگران- حتی یورش به مزدِ یک‌پنجمِ خط‌فقر کارگران با ترفندهای مالیاتی-یورش به اندوختهٔ کارگران در سازمان تأمین اجتماعی به‌قصدِ گسترشِ شرکت‌های بیمه خارجی، و چپاولِ اموالِ ملی زیر نام خصوصی‌سازی، در زمرهٔ ترفندهای رژیم "زور و تزویر" در تاراجِ منافع طبقاتی کارگران و تحمیلِ حالت تدافعی به زحمتکشان کشورمان بوده است.

جو هیل قهرمان فراموش ناشدنی جنبش جهانی کارگری

یادواره‌ای به مناسبت صدمین سالِ اعدام جو هیل، کمونیست و سندیکالیست برجستهٔ آمریکایی سوئدی-تبار

در یکی از معروف‌ترین و الهام‌بخش‌ترین سرودهای جنبش‌های کارگری در سراسر جهان این بند خوانده می‌شود: ”دیشب خوابِ جو هیل را دیدم“. هنوز هم در خیلی از نقاط دنیا هر زمان که کارگران درگیر مبارزه‌اند، این سرود خوانده می‌شود. فردی که در این سرود از او نام برده می‌شود، دقیقاً صد سال پیش در روز ۱۹ نوامبر [۲۷ آبان] به اتهام ساختگی قتل [در آمریکا] تیرباران شد، تا بتوانند از تبدیل شدن او به نیرویی الهام‌بخش برای زحمتکشان جلوگیری کنند.

«اقتصاد مقاومتی»، ادامه یورش به حقوق زحمتکشان و سازمان تأمین اجتماعی

درحالی‌که در ماه‌های اخیر رژیم ولایت‌فقیه انعقاد قراردادهای اسارت‌بار با انحصارهای امپریالیستی و اجرای برنامه‌های اقتصادی دیکته‌شده از سوی صندوق بین‌المللی پول و بانک جهانی را تنها راهِ دسترسی به "رشدِ اقتصادی" و "اشتغال‌زایی" تبلیغ کرده است، ما تأکیدِ فراوان رهبران بلندپایه رژیم بر اجرای "سیاست‌های کلی اقتصاد مقاومتی"، تدوینِ "برنامه ششم توسعه" در قالب سیاست‌های کلی اقتصاد مقاومتی را شاهد بوده‌ایم. سؤال مهم این است که: آیا "سیاست‌های کلی اقتصاد مقاومتی" غیر از سیاست‌های اقتصادی پیشین رژیمند یا همان هدف‌های سه دههٔ پیش را دنبال می‌کنند؟

جلسه‌های شورای‌عالیِ کار، مطالبهُ کارگران، و برنامهُ دولت

در هفته‌های اخیر برگزاریِ چند نشست شورای‌عالیِ کار به‌منظورِ تدوین بستهٔ دستمزد سال ۹۵ را شاهد بوده‌ایم. در این جلسه‌ها، بر انطباق موضوع دستمزدها با سیاست‌های بستهٔ تحرک اقتصادی دولت تأکید شده است. ارائهٔ بستهٔ "ضرب‌الاجلِ اقتصادی" به‌هدفِ جلوگیری از تبدیل شدن "رکود" به "بحران"، اذعان آشکار رژیم ولایت‌فقیه به شکستِ "لایحهٔ خروج از رکود" یک سال پیشِ آن، یعنی لایحهٔ "رفع موانع تولید رقابت‌پذیر و ارتقای نظام مالی کشور" بود.

آزادسازیِ اقتصادی، و منافعِ طبقهٔ کارگر

برنامهٔ آزادسازیِ اقتصادی- که زیر عنوان هدفمندی یارانه‌ها در میهن ما به‌اجرا درآمده است- بیش‌ازپیش به حقوق و منافع طبقهٔ کارگر و دیگر زحمتکشان آسیب رسانده است. چندی پیش، به‌دنبال "تصویب برجام"، بستهٔ تحرکِ اقتصادی جدیدی نیز از سوی دولت انتشار یافت. این "سیاست‌های جدید" نیز بر ادامهٔ "آزادسازیِ" اقتصاد با تغییر قانون کار و قوانین تأمین اجتماعی به‌نفعِ کلان سرمایه‌داران، و همچنین اجرایِ برنامه‌های اقتصادی دیکته‌شده از سوی نهادهای امپریالیستی صندوق بین‌المللی پول و بانک جهانی، تأکید دارند. درواقع، رژیم ولایت‌فقیه روی کمک این نهادهای امپریالیستی به برون‌رفتِ خود از این بحرانِ اقتصادی چشم دوخته است.

Top