حزب توده ایران

قراردادهای موقت، منطقه‌های آزادِ تجاری، و منافعِ زحمتکشان

در هفته‌های اخیر، دربارهٔ تحمیلِ قراردادهایی ظالمانه به کارگران و استثمار فجیع آنان در زمینهٔ کار در منطقه‌های "آزاد و ویژهٔ اقتصادی" گزارش‌هایی در رسانه‌ها درج شده اند. باید یادآور شد که، یکی از برنامه‌هایِ رژیم ولایت‌فقیه برایِ "آزادسازیِ" اقتصاد، گسترشِ منطقه‌های "آزاد و ویژهٔ اقتصادی" است. در مورد وضعیت کاری کارگرانِ شاغل در این منطقه‌ها می‌توان گفت حتی اندک ماده‌های حمایتیِ باقیمانده در قانون کار شامل حال آنان نمی‌شود، و از استثمارِ وحشیانهٔ کارگران در این مناطق، سودهایِ هنگفتی نصیبِ کلان سرمایه داری حاکم می‌گردد.

ضرورتِ مبارزه با برنامه‌های اقتصادی، و پیوندِ آن با خواست احیایِ حقوق سندیکاییِ زحمتکشان

رژیم ولایت فقیه بزرگ‌ترین خطر برای حاکمیت دیکتاتوری‌اش را در طبقهٔ گارگرِ سازمان‌یافته و مستقل می‌بیند. رژیم با استفاده از تولیداتِ اتاق‌های فکر و رهبران تشکیلات زردِ کارگری، به خنثی کردنِ این خطر برنده سعی می‌کند. در همایشِ سراسری فرماندهان ناجا، ۵ اردیبهشت‌ماه، روحانی گفت:"دولت یازدهم... به هر وعده‌ای که در انتخابات داده، در پی اجرایِ آن بوده است."

برنامه‌هایِ اقتصادی، آزادسازیِ دستمزدها، و افزایشِ بیکاری

با اجرای سیاست‌های اقتصادی، به‌ویژه آزادسازیِ قیمت‌ها در هفته‌های اخیر، زندگی و امنیت شغلی طبقه کارگر و دیگر زحمتکشان روبه وخامت بیشتری گذاشته است. رشد بیکاری یکی از پیامدهای اجرای چنین سیاست‌هایی است.

توده ای ها در جشن های روز جهانی کارگر

بزرگداشتِ اول ماه مه، روزِ جهانی کارگر در تورنتوی کانادا

تورنتوی کانادا و بخصوص کمونیستهای کانادایی سابقه ای طولانی در برگزاری جشن اول ماه مه، روز جهانی کارگر دارند. این سابقه حتی به سالهای اوایل قرن بیستم میلادی و بخصوص بعد از تشکیل حزب کمونیست کانادا در سال ۱۹۲۱باز می گردد. متاسفانه این سنت خجسته در سالهای دهه ۱۹۹۰ ، بعد از بحران و سپس فروپاشی کشورهای سوسیالیستی تا حدود زیادی دچار رکود شد. ولی از اواسط دهه ۲۰۰۰ میلادی برگزاری جشن اول ماه مه، که احیای ان حتی در دوران رکود، همیشه در برنامه کار همه کمونیستهای ساکن کانادا  و بخصوص تورنتو بود، بطور عملی در دستور کار قرار گرفت.

سیاستِ وزارتِ کار، مطالباتِ زحمتکشان، و ضرورتِ تشدیدِ مبارزه

برنامه هدفمند رژیم ولایت‌فقیه برای مهار جنبش کارگری میهن ما در هفته‌های اخیر بُعدهای تازه‌ای یافت. مانورهای حساب‌شدهٔ ارگان‌های امنیتی و تشکل‌های زرد حکومتی و دستگیری فعالان سندیکایی بخش‌های به‌هم‌پیوستهٔ برنامهٔ چندوجهیِ رژیم‌اند که با سیاست‌های وزارت کار نیز در ارتباط است.

توده ای ها همگام با کارگران و زحمتکشان در جشن های روز اول ماه مه

اول ماه مه امسال با دو سالروز تاریخی و دوران‌ساز همزمان شد، نخست، صدوبیست‌وپنجمین سالگرد حرکت تاریخی اول ماه مه در شیکاگو، و دیگری هفتادمین سالروز پیروزی بر فاشیسم- نازی  و پایان یافتن جنگ جهانی دوم

جنبشِ کارگری، دورنمایِ مبارزه و وظایف پیشِ‌رویِ آن: تأملی بر مبارزات یک‌سالهٔ اخیر جنبشِ کارگری میهن ما

جنبش کارگری میهن ما در حالی روزِ جهانی کارگر را برگزار می‌کند که سالی پرفرازونشیب را پشت سر گذاشته و تجربه‌های نویی در مبارزه برای تأمینِ منافع سیاسی- صنفی خود اندوخته است. مروری بر مبارزات طبقهٔ کارگر و دیگر زحمتکشان، در طول یک‌ساله اخیر، می‌تواند برای ارائهٔ ارزیابی‌ای از کیفیتِ جنبش اعتراضی کنونی، عملکردِ سندیکاهای مستقل، و روشن کردنِ وظایف و نیز چالش‌های پیشِ‌رویِ جنبش کارگری مفید و مؤثر باشد.

فعالان کارگری را آزاد کنید!

در آستانه برگزاری مراسم روز جهانی کارگر،‌گزمگان رژیم استبدادی ولایت فقیه با تشدید فشار بر فعالان کارگری باردیگر ماهیت ضد مردمی و کارگر ستیز خود را به نمایش گذاشتند. بر اساس گزارش های رسیده ماموران نیروهای انتظامی ابراهیم مددی و داود رضوی از سندیکای کارگران شرکت واحد، محمود صالحی از کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری و عثمان اسماعیلی از کمیته دفاع از کارگران مهاباد، را در آستانه برگزاری روز اول ماه مه دستگیر کردند. افزون بر این در هفته های اخیر فشارهای نیروهای امنیتی بر فعالان کارگری و سندیکایی افزایش چشمگیری داشته است. حزب تودهٔ ایران ضمن محکوم کردن این اعمال ضد انسانی ماموران امنیتی رژیم خواهان آزادی فوری و بدون قید و شرط همه فعالان کارگری،‌ و همه زندانیان سیاسی-عقیقدتی است. باید با کارزار گسترده بین المللی رژیم را وادار به آزادی مبارزان دربند کرد.

همبستگی پر شورجهانی با جنبش کارگری و سندیکایی ایران

یک مشخصهٔ ویژهٔ روز جهانی کارگر امسال را باید موفقیت فعالان کارگری و سندیکایی میهن‌مان و یاران آنها در جلب توجه و حمایت و همبستگی جنبش سندیکایی جهان با مبارزهٔ دشواری دانست که جنبش کارگری و سندیکایی ایران برای احقاق بنیاد‌ی‌ترین حقوق کارگران کشورمان در آن درگیر است. در این تلاش، از یک سو مبارزهٔ متنوع و گستردهٔ کارگران نفت و گاز و معادن، صنایع خودروسازی و پتروشیمی، پرستاران، آموزگاران، روزنامه‌نگاران، کشاورزان و دیگر زحمتکشان کشور، از جمله اعتصاب‌ها و اعتراض‌های آنها مکرر آنها در برابر استانداری‌ها و مجلس و دیگر نهادهای حکومتی، و از سوی دیگر، سرکوب خشن و سیستماتیک مبارزهٔ کارگران توسط نیروهای ارتجاعی حاکمیت اسلامی، به اطلاع اتحادیه‌های کارگری و فدراسیون‌ها و کنفدراسیون‌های کارگری و سندیکایی رسانده شد تا توجه آنها به ضرورت همبستگی با جنبش کارگری و سندیکایی ایران جلب شود.

زنانِ کارگر، و مبارزه برای تأمینِ منافع صنفی- سیاسی

بحث پیرامون نقشِ زنان در جامعه و جایگاهِ آنان در عرصه‌های اقتصادی، سیاسی و اجتماعی، در هفته‌های اخیر، بار دیگر دامنه یافته است. در همایش “زنان، نقش‌آفرینان عرصهٔ اقتصاد و فرهنگ”، در سال گذشته، بسیاری از مسئولان درجه اول رژیم، به‌ویژه وزیران دولت روحانی، "افزایش" نقشِ زنان و حلِ معضل بیکاری فزاینده آنان را خواستار شده بودند.

Top