حزب توده ایران

تلاش در راه صلح پیکاری دارای ارزشی حیاتی

در برابر جنگ‌های تحمیلی به جامعه‌های بشری، باید صلح را به قدرت‌های جنگ‌طلب و تجاوزگر تحمیل کرد

کشور و ملّت سوریه بیشتر از ۵ سال است که در بحرانی دردناک دست و پا می‌زنند که ابعاد و پیامدهای سیاسی، اجتماعی، اقتصادی، و نظامی گوناگون و پیچیده‌ای پیدا کرده است. آنچه بیشتر از پنج سال پیش هم‌زمان با «بهار عرب» در سوریه به صورت یک اعتراض و جنبش اجتماعی برای بهبود اوضاع کشور و وضعیت زندگی مردم آغاز شد، بر اثر نشان ندادن واکنش مسئولانه و به‌موقع از سوی حاکمیت، و در عوض دست زدن به خشونت از یک سو، و دخالت‌های نیروهای خارجی، از جمله به واسطهٔ بسیج، اعزام، و تأمین مالی و تسلیحاتی اسلام‌گرایان افراطی و مزدوران مسلّح از سوی دیگر، خیلی زود از مسیر اوّلیهٔ یک اعتراض مدنی مسالمت‌آمیز که خواست‌های عدالت‌خواهانه و دموکراتیک مشخصی داشت خارج شد و به مناقشه‌ای نظامی میان شورشیان مسلّح و گروه‌های تروریستی با نیروهای دولتی سوریه تبدیل شد.

امید به پایان یافتن محاصرهٔ اقتصادی کوبا توسط آمریکا

روز چهارشنبه ۱۴ مهر، پس از ۲۵ سال رأی‌گیری پیاپی در جلسهٔ مجمع عمومی سازمان ملل متحد دربارهٔ محکوم کردن محاصرهٔ اقتصادی کوبا توسط آمریکا، که همیشه با مخالفت آمریکا و اسرائیل (و گاهی یکی دو کشور دیگر) روبرو می‌شد، امسال آمریکا برای نخستین بار به قطعنامهٔ سازمان ملل متحد رأی ممتنع داد. در رأی‌گیری امسال، ۱۹۱ کشور عضو سازمان ملل به این قطعنامه رأی مثبت دادند (یعنی محاصرهٔ اقتصادی کوبا را برای ۲۵مین بار پیاپی محکوم کردند)، و برای نخستین بار، آمریکا و اسرائیل رأی ممتنع به قطعنامه دادند. کنگرهٔ آمریکا از دههٔ ۱۹۶۰ (۱۳۴۰ش) و در دورهٔ «جنگ سرد» تحریم و محاصرهٔ اقتصادی کوبا را آغاز کرد.

دربارۀ وحدت ایرلند

مقدمه:
تلاش مردم ایرلند براى وحدت دو نیمهٔ شمالی و جنوبی این کشور جاى ویژه‌ای در تاریخ مبارزات حق‌طلبانهٔ ملّت‌هاى جهان دارد و براى فعالان سیاسى جهان و از جمله کشور ما نیز داراى درس‌هاى مهمى است. صد سال پس از استقلال ایرلند در ۱۹۱۶، امروزه مبارزهٔ نیروهاى چپ ایرلند براى وحدت نیمهٔ شمالى این جزیره که تحت اشغال انگلستان استعمارگر است، با جمهورى ایرلند در بخش جنوبی جزیره، همچنان ادامه دارد. بهره‌گیرى از شیوه‌هاى متنوع و ترکیب کردن آنها بر پایهٔ موازنهٔ قوای سیاسی در سطوح ملّى و بین‌المللى از نکات قدرت جمهوری‌خواهان ایرلند است.

برگزاریِ کنفرانس بین‌المللی بزرگداشتِ «روز جهانیِ صلح» در چین

نمایندهٔ ایرانیِ "شورای جهانی صلح"، از اوضاعِ خطرناک خاورمیانه و نقشِ ایالات‌متحده و اتحادیهٔ اروپا در ایجاد بی‌ثباتی و درگیری در جهان و منطقه و نیز هدف‌های تهدیدآمیزِ "طرح خاورمیانهٔ جدید" در چارچوب استراتژیِ امپریالیسم سخن گفت.    

کلمبیا: امید به صلح در پیکار با جنگ

در همه‌پرسی‌ای که روز یکشنبه ۱۱ مهر گذشته در کشور کلمبیا برگزار شد، مردم این کشور به پای صندوق‌های رأی رفتند تا نظر خود را در مورد توافق صلحی که میان دولت و چریک‌های نیروهای مسلّح انقلابی کلمبیا (فارک) حاصل شده بود، اعلام کنند. توافق تاریخی صلح بین چریک‌های ترقی‌خواه “فارک “و دولت کلمبیا در روز چهارشنبه سوّم شهریور و پس از چهار سال مذاکره به میانجیگری دولت‌های کوبا (و نروژ) صورت گرفت، که دورنمای امیدبخشی از صلح واقعی و پایدار را برای مردم کلمبیا به ارمغان آورده بود.

سودجویی به قیمت مرگ و تیره‌روزی انسان‌ها

با وجود گزارش‌های مستند در مورد نقض شدید حقوق بشر و کنوانسیون‌های سازمان ملل متحد در جنگ داخلی یمن، بریتانیا و آمریکا همچنان به فروش تسلیحات به ائتلاف نظامی به سرکردگی عربستان ادامه می‌دهند. کنش گران یمنی روز سه‌شنبهٔ گذشته برآورد کردند که ائتلاف نظامی به سرگردگی عربستان سعودی که برای بازگرداندن عَبِد رَبه منصور هادی به حکومت یمن تلاش میکند، فقط در مدّت بیست و چهار ساعت به ۹۵ حملهٔ هوایی به مردم غیرنظامی دست زده است.

جهانی شدنِ سرمایه‌داری و طبقهٔ کارگر

جهانی شدنِ سرمایه‌داری، به‌سانِ پدیده‌یی سودمند و گامی پرشور به سوی بهترسازی شرایط اقتصادی عالم‌گیر برای همگان، شناسانده می‌شد. البته این کاملاً نادرست بود و در این راستا نه‌تنها اقتصاددانان چپ‌اندیش، بلکه اقتصاددانان مطرح روز - مانند ”پل سامیولسون”- از همان آغاز نادرستی آن را بیان کردند.

اعتصاب سراسری بی‌سابقهٔ زحمتکشان هند

روز جمعه ۱۲ شهریور بیشتر از ۱۸۰ میلیون نفر از زحمتکشان هندی در یک اقدام جمعی عظیم و بی‌سابقهٔ تاریخی دست به یک اعتصاب عمومی یک روزه زدند تا خشم و اعتراض خود را به وضعیت اقتصادی-اجتماعی موجود در کشور و سیاست‌های اقتصادی راست‌گرایانهٔ دولت مرکزی نخست‌وزیر نارندرا مودی و به‌ویژه خصوصی‌سازی‌های گسترده نشان دهند. این اعتصاب عمومی را سندیکاهای کارگری و اتحادیه‌های صنفی (معلمان، کارمندان دولت، پرستاران،...) فدرال و ایالتی سازمان‌دهی کرده بودند که میلیون‌ها تن از کارگران و زحمتکشان بخش خصوصی، کارمندان دولت فدرال و دولت‌های ایالتی، کشاورزان، پرستاران، جوانان، دانشجویان، و زنان، در آن شرکت کردند و به مدّت یک روز از کار دست کشیدند، به خیابان‌ها آمدند، و تجمع‌های اعتراضی ترتیب دادند.

منطق سرمایه‌داری نولیبرال

سرمایه‌داری، نظامی “خودبه‌خودی “است، به این معنا که نیروی محرّک آن متکی به برخی گرایش‌های ذاتی آن است، از قبیل کالایی کردن هر چیز، از بین بردن تولید پیشاسرمایه‌داری، و روند تمرکز سرمایه. این پرسش پیش می‌آید که: نقش دولت در این حرکت خودبه‌خودی سرمایه‌داری چیست؟ به طور کلی، دولت در یک جامعهٔ سرمایه‌داری موانع را از سر راه گرایش‌های درونی و ذاتی سرمایه‌داری برمی‌دارد، و پیش بردن و ادامهٔ این گرایش‌ها را شتاب می‌بخشد و از این راه به نیروی محرّک و حرکت سرمایه‌داری کمک می‌کند. البته در مقاطع معیّنی از تاریخ نیز پیش می‌آید که تناسب و رابطهٔ متقابل نیروهای طبقاتی طوری است که دولت ممکن است مجبور شود برای مهار زدن به حرکت خودبه‌خودی سرمایه‌داری وارد عمل شود.

قدرت‌نمائیِ نیابتیِ ایالات‌متحده ادامه خواهد داشت

پس از حکمِ "دیوان داوریِ کنوانسیون قانون دریاها"ـ یکی از ساختارهای سازمان ملل ـ به‌سودِ فیلیپین در مورد ادعای مالکیت تاریخی چین بر "جزیره‌های سپراتلی" (Spratly Islands)، تنش‌ها در "دریای جنوبی چین" رو به افزایش‌اند.  چین از شرکت در روند داوری خودداری و اعلام کرد که، حکمِ این دیوان داوری را نخواهد پذیرفت.

Top