حزب توده ایران

فرهنگیان کشور و مبارزه با خصوصی‌سازیِ آموزش

وضعیت ناگوار امنیت شغلی و معیشت فرهنگیان شاغل و بازنشسته اعتراض‌هایی دامنه‌دار در خلال ماه‌های اخیر موجب شده است. همچنین مخالفت فرهنگیان کشور با نظام واپس‌گرای آموزشی رژیم که طبقاتی شدن آموزش و تحصیل از نتایج ناگوار آن است، درصدر خبرهای نخستین هفته سال نو قرار داشت. فرهنگیان به بودجه اختصاص‌یافته به آموزش‌وپرورش اعتراض کرده و تخصیص منابع مالی و اعتبارات لازم برای رشد و شکوفایی سیستم آموزشی و نیز تضمین مزد و مزایای عادلانه برای خود را خواستار شده‌اند.

اتحادِ عمل، شرطِ انسجام، و درنتیجه، موفقیت جنبش سندیکایی زحمتکشان است!

اتحادیهٔ »یونیفور« و »کنگرهٔ کار کانادا«

(سی- آل- سی)، باید که  به سر میز مذاکره برگردند     

بیانیهٔ هیئت اجراییهٔ ملی اتحادیهٔ یونیفور، بزرگ‌ترین اتحادیهٔ کارگری بخش خصوصی، در ۲۷ دی‌ماه ۱۳۹۶،  مبنی بر قطع همکاری فوری با کنگرهٔ کارگری کانادا، برای میلیون‌ها کارگر کانادایی، چه آنان که با کنگره همکاری داشته‌اند و چه سیصد هزار کارگر عضو یونیفور، شوکی بزرگ بود.

تشکل‌های زرد حکومتی و دستبرد به اموال سازمان تأمین اجتماعی

برای گمراه کردن زحمتکشان دربارهٔ یورش جدید رژیم به اندوختهٔ کارگران به‌وسیلهٔ تبصرهٔ "ز" بند هفت لایحه بودجه ۹۷ دولت و تصویب آن از سوی مجلس، علیرضا محجوب، مدیرکل خانهٔ کارگر، روز ۱۳ اسفندماه ۹۶،  گفت: "برای جلب رضایت یک وزیر و وزارت خانه‌اش [وزارت بهداشت] حقوق فقرا را نقض کردند و مالکیت آنها را نادیده گرفتند."

بازپرداخت مزد معوقه و افزایش واقعی دستمزد، خواست طبقهٔ کارگر است

اعمال سیاست تعدیل ساختاری به‌منظور آزادسازی اقتصاد، خصوصی‌سازی، مقررات‌زدایی و به‌هف کسب حداکثر سود از تولید و نیروی کار در سه دههٔ اخیر، فقر و بیکاری و رواج قراردادهای موقت توأم با پدیدهٔ دستمزدهای معوقه شده را موجب شده است. در این میان، فساد مزمن، استبداد و بی‌قانونی حاکم در رژیم ولایت فقیه و هم‌زمان با اجرای این سیاست‌ها، وضعیت اسف‌بار کنونی را در معیشت کارگران و زحمتکشان به‌وجود آورده است.

مبارزه برای رفع تبعیض از زنان کارگر و شاغل، در محیط کار

اجرای سیاست‌های مخرب اقتصادی در دهه های اخیر که در راستادی منافع کلان سرمایه داران کشور بوده است، شرایط معیشتی بسیار وخیمی را به زحمتکشان کشورمان تحمیل کرده است. علاوه بر این سیاست ها، قوانین و دیدگاه‌های زن‌ستیز رژیم ولایت فقیه در ارتباط با اشتغال، دستمزد و جایگاه زنان در بازار کار، وضعیت گذران زندگی زنان کارگر و شاغل را بسیار اسف‌بارتر کرده است، به‌ویژه معیشت زنان کارگر را در وضعیتی دشوار قرار داده است. اغلب زنان کارگر در بخش صنوف مشغول به‌کار هستند، ازآنجاکه کارگاه‌های تا ۱۰ نفر را از شمول قانون کار خارج کرده‌اند، زنان کارگر شاغل در صنوف مختلف از پوشش قانون کار، بیمه خدمات درمانی، حق بازنشستگی و دیگر مزایای قانونی محرومند و بدتر از آن اینکه بیش از ۹۵ درصد آنان با قراردادهای موقت ۳ ماهه، ۱ ماهه و سپیدامضا وادار به‌کار می‌شوند.

حقِ مشارکت، تصمیم‌گیری، و نظارت در کارخانه‌ها- بخشی از حقوق سندیکایی کارگران است! مبارزهٔ کارگران صنعت پولاد آلمان برای تأمین امنیت شغلی

پس از ادغام شرکت تاتا استیل (شرکت فولاد هندی) در صنعت معدن، آهن، و فولاد آلمان (مونتان) و فروش سهام آن در بازار بورس، آن استحکام لازم و مورد انتظاری که کارفرمایان به کارگران شاغل در این صنعت وعده می‌دادند حاصل نشد.                                                                                           با این اوصاف، اتحادیهٔ  فلزکاران (ای.گ. متال)، بزرگ‌ترین و قوی‌ترین اتحادیهٔ کارگری آلمان، همراه با کارگران بزرگ‌ترین کنسرن تولید فولاد (تیسن کروپ)، موفق شد برای ۲۷ هزار کارگر و کارمند این صنایع، امنیت شغلی به‌مدت ۹ سال کسب کند. نتیجهٔ حاصل از افزایش نرخ فولاد، هزینه‌هایی زیاد به نیروی کار تحمیل خواهد کرد. کارگران حق مشارکت و تصمیم‌گیری در امور کار و کارخانه را از دست می‌دهند، یعنی حقوقی که یکی از دستاوردهای بزرگ جنبش کارگری آلمان محسوب می‌شود: قانون حق مشارکت و تصمیم‌گیری در صنایع مونتان.

تأملی بر نقش جنبش سندیکایی زحمتکشان در تحول‌های صحنهٔ سیاسی ایران

به‌موازات تغییروتحول‌ها در صحنهٔ سیاسی کشور در هفته‌های اخیر، مبارزهٔ طبقهٔ کارگر و زحمتکشان میهن ما برای دستیابی به حقوق بدیهی‌شان، به‌ویژه خواست‌‌هایی نظیر: افزایش عادلانه دستمزد، پرداخت مزدهای معوقه، توقف خصوصی‌سازی و تأمین امنیت شغلی، گسترش باز هم بیشتری پیدا کرد.

وقفه در برگزاری جلسات کمیتهٔ مزد شورای‌عالی کار، به‌دلیل مخالفت به‌حق و قاطع زحمتکشان با تصویب بند "ز" تبصرهٔ ۷ لایحه بودجه سال ۱۳۹۷، برپایی اعتصاب و تجمع به‌شکل‌های مختلف در اعتراض به دستمزدهای معوقه، قراردادهای موقت و خواستِ پایان‌ بخشیدن به اجرای سیاست آزادسازی اقتصادی و خصوصی‌سازی، اعتراض‌های دامنه‌دار فرهنگیان و بازنشستگان به سیاست‌های دولت و رژیم که به کاهش سطح زندگی و قدرت خرید آنان منجر گردیده است و جز این‌ها و ده‌ها نمونهٔ دیگر، همگی، نشانهٔ گسترش و ژرفش جنبش اعتراضی کارگران و زحمتکشان در بطن تحول‌های صحنهٔ سیاسی میهن ماست.                             

کارگران بازداشت شده گروه ملی صنعتی فولاد اهواز باید بی قید وشرط آزاد شوند !

بر اساس گزارش های انتشار یافته، در نهمین روز اعتصاب متشکل و یکپارچه  کارگران گروه ملی صنعتی فولاد اهواز و راهپیمائی آنها در خیابان های  شهر اهواز مرکز استان خوزستان، ماموران امنیتی و یگان اطلاعات نیروی انتظامی با یورش شبانه به منازل کارگران، بیش از ۹ کارگر اعتصابی  را بازداشت و روانه زندان کردند. این بازداشت های برنامه ریزی شده  اندکی پس از آنکه ولی فقیه اعتراض های رو به گسترش طبقه کارگر و زحمتکشان را «تحریک ضد انقلاب و دشمنان» خوانده بود٬ صورت می گیرد. در حقیقت به فرمان خامنه ای کارگران به دلیل مطالبه  حقوق بدیهی خود مورد یورش قرار گرفته دستگیر و زندانی می شوند.

مبارزه با خصوصی‌سازی را به جنبشی سراسری تبدیل کنیم

با نگاهی به قوانین کلان اقتصادی کشور، متأثر از سیاست‌های کلان اعلام‌شده در طول بیش از سه دهه، می‌توان دید که لغو قوانین یا کاهش دامنه قوانین حمایتی از نوع "قانون کار" و "تأمین اجتماعی"و نظایر آن همزاد قوانین "خصوصی‌سازی" باهدف تقویت بخش خصوصی [ بخوان: کلان سرمایه‌داران] کشور بوده است. به‌عبارتی، رواج گسترده قراردادهای موقت کار، ارزان‌سازی دستمزد، خروج گروه‌های گسترده کارگری از شمول قانون کار و تأمین اجتماعی را باید توأمانِ قوانین ناظر بر خصوصی‌سازی دانست.

دست‌ها از سازمان تأمین اجتماعی کوتاه!

کارگران بیمه‌شده در کشورمان ماهیانه ۳۰ درصد از حقوق دریافتی‌شان را به "سازمان تأمین اجتماعی" می‌پردازند. قرار است یک‌سوم این سی‌درصدها صرف هزینه‌های درمان شود و یک‌سوم دیگر آن نیز برای پرداخت مستمری بازنشستگیِ کارگران ذخیره شود. مطابق گفته‌های نوربخش، مدیرعامل سازمان تأمین اجتماعی: "۹۵ درصد از درآمدهای سازمان از محل پرداخت حق بیمه تأمین می‌شود."

Top